WAO News and Notes - Medical Reviews
Volume 5, Issue 1
January 2008
Przegląd światowych czasopism alergologicznych grudzień 2008

Wybrane przez Naczelnego Edytora WAO Web Prof. Richard F Lockey M.D. i zaproszonego edytora WAO Gary Hellermann..

1. Tomografia komputerowa (CT) jako źródło ekspozycji na promieniowanie X.
W porównaniu ze standartowymi zdjęciami RTG, CT powoduje dużo większą kumulacyjną dawkę napromieniowania pacjenta. Ta praca przeglądowa opisuje różne procedury, typowe dawki, zastosowanie i biologiczne efekty promieniowania jonizującego. Dotychczas nie przeprowadzono żadnego większego badania dotyczącego zagrożenia zdrowia spowodowanego badaniami CT, ale ekstrapolowanie dawek CT w oparciu o znane szkodliwości dawek stosowanych w badaniach konwencjonalnych sugeruje ostrożność, zwłaszcza, że wiele ludzi przechodzi badania CT.
Komentarz edytora: Ponieważ CT powoduje wysoką ekspozycje na promieniowanie jonizujące, inne procedury (włączając w to szerokie i poprawne zbieranie wywiadu i badanie fizykalne) takie jak MRI czy USG mogą dostarczyc satysfakcjonujących wyników użyte zamiast CT. Brenner DJ et al. N Engel J Med. 2007; 357:2277-84.

2. Determinanty odpowiedzi na propionian flutikazonu (FP) i lek łączony salmeterol/propionian flutikazonu (SFC) w badaniu uzyskania optymalnej kontroli astmy (GOAL).
  Chorzy z niekontrolowaną astmą otrzymywali albo FP albo SFC. Analiza danych badania GOAL maiła za zadanie ustalenie czynników wpływających na wyniki leczenia oraz jak lepiej leczyć astmę. Chorych podzielono na grupy: całkowicie kontrolowanych (TC), dobrze kontrolowanych (WC) i niedobrze kontrolowanych (NWC). Użyto statystyczne metody w celu ustalenia współczynnika prawdopodobieństwa dla poszczególnych czynników, które zmniejszały szanse powodzenia leczenia. Główną determinantą charakterystyczną dla NWC było palenie papierosów, nawet pomimo tego, że uzyskano w tej grupie poprawę, szczególnie po SFC.
Komentarz edytora: Przesłanie tej pracy jest jasne: powiedz choremu z astmą, jeżeli chcesz uzyskać poprawę przestań palić. Pedersen SE et al. JACI 2007;120: 1036-1042.

3. Porównawcze badanie inhalacji zawiesiny budesonidu (BIS) i montelukastu (M) u małych dzieci z łagodną przewlekłą astmą.    
To badanie porównuje BIS z M wleczeniu trwającym ponad rok u dzieci w wieku 2 do 8 lat z łagodną przewlekłą astmą. Chorzy (395) w wieloośrodkowym badaniu byli przydzielani do grup otrzymujących BIS (0.5mg) lub M (4-5 mg) dziennie. Mierzonymi parametrami były: czas do pierwszego zaostrzenia i dodatkowe leczenie stosowane w zaostrzeniu, częstość zaostrzeń, PEF i ocena QoL. Za pomocą zarówno BIS jak i M osiągano dobrą kontrolę astmy ale BIS był skuteczniejszy.
Komentarz edytora: Chociaż BIS lepiej poprawia kontrolę astmy niż M, łatwość użycia M może być korzystne, szczególnie u małych dzieci. Szefler SJ et al. JACI 2007 ;120 :1043-50.

4. Genetyczny efekt polimorfizmów CCR3 i IL5RA na eozynofilię u chorych z astmą.    
Dwa czynniki które wpływają na liczbę eozynofili to receptor chemokinowy CCR3 i czynnik zwiększający przeżycie eozynofila IL-5. W tym badaniu polimorfizmy pojedynczych nukleotydów (SNPs) w genach CCR3 i podjednostki alfa receptora IL-5 korelowano z podatnością na astmę i eozynofilią w grupie 576 koreańskich chorych na astmę i u 180 zdrowych osób.   Spośród SNPs w genie CCR3 wszystkie były zlokalizowane w intronach i żaden nie był związany z podatnością na astmę. Jednakże niektórzy chorzy na astmę z odmianami polimorficznymi CCR3 mieli niższą liczbę eozynofili niż chorzy z częściej występującymi SNPs powiązanymi z eozynofilią. IL5RA SNPs powodowały zwiększoną liczbę eozynofili u chorych na astmę, a kiedy występowały w połączeniu z SNP CCR3 wpływ na eozynofilię był zwiększony.
Komentarz edytora: Statystyczne powiązania swoistych SNPs z astmą współtworzą naszą wiedze o jej patologii. Lee JH et al. JACI 2007; 120: 1110-7.

5. Upośledzona aktywacja komórek T spowodowana uszkodzeniem szlaku ko-stymulującego receptora TNF 2 w pospolitym zmiennym niedoborze odporności (CVID).
CVID charakteryzuje się zmniejszoną produkcją komórek B i immunoglobulin oraz zwiększoną podatnością na infekcje bakteryjne. Odgrywają w tym rolę wrodzone defekty w przekazywaniu sygnałów receptora komórek T ale dokładne zaburzenia nie są znane. Ta praca bada szlaki ko-stymulujące aktywowane TNF w stymulowanych komórkach T pochodzących od chorych z CVID i zdrowych osób. Chorzy z CVID mają normalny sygnał z TCR (CD69) podobnie jak normalny napływ wapnia i aktywację PKC-theta, jednakże ko-stymulacja TCR poprzez TNF-RII była silnie upośledzona.
Komentarz edytora: CVID jest złożoną chorobą a zrozumienie genetycznych defektów jest ważne do zaprojektowania nowych terapii. Aspalter RM et al. JACI 2007; 120:1193-1200.

6. Genetyka astmy: Potencjalne implikacje zredukowania rozbieżności w astmie.
Ta praca przeglądowa prezentuje to co jest znane odnośnie swoistych zaburzeń u mniejszości i wskazuje gdzie występują słabości spowodowane małym rozmiarem populacji badanej lub heterogennością genetyczną czy środowiskową. Polimorfizmy (SNPs) w genach ADAM33 (a disintegrin and metalloproteinase 33), receptora IL-4, HLA i innych są omawiane w populacjach Afroamerykanów i Latynosów w porównaniu z rasą białą. Zaobserwowano znamienne różnice w częstości SNPs oraz haplotypów.
Komentarz edytora: Wyjaśnienie mechanizmów patologii astmy zależy od uzyskanych informacji z różnych ras ludzkich. Scirica CV and Celadon JC. Chest 2007; 770S-781S.

7. Wzbogacone w gazy z silników diesla pyły (P) czynnościowo aktywują ludzkie komórki dendrytyczne (DC).
Ludzkie komórki dendrytyczne powstałe z hodowli komórek krwi obwodowej w obecności odpowiednich cytokin zostały eksponowane na P z silników benzynowych lub z silników diesla. Fenotyp aktywowanych DC został określony przy pomocy cytometrii przepływowej poprzez stwierdzenie obecności markerów dojrzewania oraz endocytozę znakowanego FITC dekstranu. P z silników benzynowych miały niewielki efekt na aktywację DC, ale P z silników diesla zwiększały sekrecję TNF, IL-6 i IFN-γ oraz powodowały wzrost ekspresji MHC-II. Zarówno P z silników benzynowych jak i P z silników diesla promowały odpowiedź Th2. P z silników diesla swoiście stymulowały endocytozę w DC, co różniło je od innych aktywatorów takich jak LPS.  Połączenie zwiększonego wychwytu antygenu ze stymulacją ekspresji markerów dojrzewania wydaje się być wyjątkową cechą dymów pochodzących z silników diesla może być odpowiedzialne za ich pozapalne działanie.

Komentarz edytora: Mechanizm działania P z silników diesla na DC pozostaje do wyjaśnienia w oparciu o kolejne eksperymenty. Porter M et al. Am J Respiro Cell Mol Biol 2007; 37:706-719.   

8. oddziaływanie na układ oddechowy ekspozycji na spaliny z silników diesla u chorych z astmą.
Do badania włączono grupę 60 niepalących chorych na astmę z umiarkowanymi- łagodnymi objawami, którzy byli oceniani podczas okresu bez zaostrzeń czy infekcji układu oddechowego. Pozwolono im kontynuować regularnie przyjmowane leki ale nie kortykosteroidu doustne. Uczestnicy spacerowali przez około 2 godziny albo w regionie natężonego ruchu ulicznego z wysokim stężeniem splin z silników diesla w powietrzu, albo w parku daleko od ruchu ulicznego. Pobrano próbki powietrza w każdym z tych regionów i oznaczono liczbę i rozmiar cząsteczek zawieszonych w danej objętości powietrza. Spirometrię wykonano przed w trakcie i po każdej sesji, a chorzy zapisywali objawy astmy. Zbierano także próbki plwociny w celu oceny składu komórkowego i oceny cytokin i ECP. Zmierzono także stężenie tlenku azotu w powietrzu wydychanym oraz pH kondensatów powietrza wydychanego. Wyniki pokazały większą redukcję FEV1 u chorych spacerujących w środowisku miejskim w porównaniu z parkiem, u chorych z umiarkowaną astmą odnotowano większy spadek FEV1 w porównaniu z chorymi z astmą łagodną. Inne parametry takie jak obniżone pH i wzrost stężenia mieloperoksydazy w plwocinie także korelowały ze zwiększonym stężeniem spalin z silników diesla.
Komentarz edytora: Nie stwierdzono różnic w objawach pomiędzy grupami eksponowanymi w mieście czy w parku, ale dane wskazują na pozapalne oddziaływanie cząstek zawartych w spalinach z silników diesla. McCreanor J et al. N Engel J Med. 2007; 357: 2348-58.     

9. Badanie oceniające skuteczność i bezpieczeństwo mepolizumabu u chorych z umiarkowaną przewlekłą astmą.
Eozynofilia dróg oddechowych jest częstym problemem u chorych z przewlekłą astmą i dlatego leczenie, które hamuje IL-5, cytokinę odgrywającą kluczową rolę w proliferacji, przeżyciu, migracji i dojrzewaniu eozynofili (E), wydawałoby się idealną terapią. Te wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie humanizowanego przeciwciała anty-IL-5, mepolizumabu, wydaje się argumentować przeciwko tym założeniom. Osoby badane w wieku 18-55 lat miały FEV1 w granicach 50-80% wartości należnej. Kontrola astmy u tych chorych osiągana była przy użyciu wysokich dawek wziewnych kortykosteroidów (1000 mcg beklometazonu lub odpowiednie dawki innych).   Mepolizumab był podawany dozylnie w dawkach 250 lub 750 mg co miesiąc, a pomiary stosowane w ocenie skuteczności zawierały ocenę FEV1, liczbę E we krwi i plwocinie, dzienniczki samoobserwacji i kwestionariusze QoL. Zaobserwowano tendencję do zmniejszenia zaostrzeń w grupie otrzymującej mepolizumab, ale nie stwierdzono żadnych innych różnic między grupą otrzymującą placebo a aktywne leczenie.
Komentarz edytora: Dalsze badania przyczyn dla których leczenie anty-IL-5 nie działa w astmie może powiedzieć nam więcej o jej patogenezie. Flood-Page P et al. Am J Respir Crit Care Med. 2007:176:1062-71.

10. Ceramid: kluczowa cząsteczka przekazująca sygnały w modelu alergicznej odpowiedzi astmatycznej i zapalenia dróg oddechowych u świnek morskich.
Ceramid jest związanym z błoną komórkową sfingolipid który wykazuje działanie pro-zapalne i pro-apoptotyczne. Stosując uczulone na ovalbuminę świnki morskie, autorzy stwierdzili, że produkcja ceramidu uległa zwiększeniu po prowokacji alergenowej. Zwiększyły się także zwężenie oskrzeli, duszność i kaszel. Podanie inhibitora syntezy ceramidu blokowało efekty zapalne i umieranie komórek nabłonka po prowokacji alergenem.
Komentarz edytora: Farmakologiczna manipulacja zmieniająca poziom ceramidu może okazać się użyteczna w chorobach zapalnych płuc. Masini E et al. J Pharmacol Exp Ther 2007; [Nov 27, epub ahead of print].

11. Postęp medyczny: sarkoidoza.
Opisana po raz pierwszy w 1899 roku, sarkoidoza charakteryzuje się formowaniem i akumulacją łagodnych ziarniniaków zawierających aktywowane komórki T i makrofagi wydzielające cytokin i chemokiny.   Opisano kliniczną charakterystykę, zajęcie różnych organów, diagnostykę różnicową, sarkoidozę u dzieci oraz leczenie.
Komentarz edytora: Wspaniała praca przeglądowa chorby, której etiologia pozostaje niejasna. Iannuzzi MC et al. NEJM 2007; 357: 2153-65.

lang=ES>Misją WAO jest budowanie globalnego przymierza towarzystw alergologicznych w celu zbliżenia się do doskonałości w opiece klinicznej, badaniach naukowych edukacji i ćwiczeniach.  Odwiedź nas w sieci www.worldallergy.org.

World Allergy Organization (WAO)
Secretariat
555 E. Wells Street, Suite 1100
Milwaukee, WI 53202-3823
Email: info@worldallergy.org

You have received this message because you are a member of a WAO Member Society, you have subscribed for the monthly e-letter or had previous contact with the World Allergy Organization. If you would prefer not to receive further messages from WAO, please reply to this message with REMOVE in the subject line.

Made possible through an unrestricted educational grant from Novartis.
novartis