Przegląd światowych czasopism alergologicznych luty 2008

Wybrane przez Naczelnego Edytora WAO Web Prof. Richard F Lockey M.D..

1. Doustny lub IV prednizolon (P) w leczeniu zaostrzeń POChP – Randomizowane, kontrolowane, podwójnie zaślepione badanie.

Przebadano 435 chorych hospitalizowanych z powodu zaostrzenia POChP; 107 otrzymało P, 60mg iv, a 130 otrzymało 60mg doustnie. Pierwotny punkt końcowy, niepowodzenie leczenia był definiowany jako zgon, przyjęcie do OIOM, powtórne przyjęcie do OIOM z powodu POChP, lub intensyfikacja leczenia podczas 90-dniowego okresu obserwacyjnego. Niepowodzenie leczenia w ciągu 90-dniowego okresu obserwacyjnego było podobne w obu grupach. Autorzy wyciągnęli wniosek, iż doustny P jest równie skuteczny jak iv przez okres do 90 dni po rozpoczęciu leczenia.

Komentarz edytora: Doustny P w porównaniu z iv w leczeniu POChP jest łatwiejszy do stosowania i prawdopodobnie tańszy; te wyniki są podobne do obserwowanych w zaostrzeniach astmy.De Jong YP et al. Chest 2007; 132:1741-47. (Komentarz edytorski str 1728-29)

2. Budesonid/formoterol (B/F) stosowany jako leczenie przewlekłe oraz na żądanie: wpływ na zapalenie błony śluzowej oskrzeli w astmie.

Po 2 tygodniach zwykłego leczenia, 1538 chorych było w sposób losowy przydzielanych do sześciomiesięcznego leczenia w sposób nie zaślepiony B/F stosowanym regularnie oraz jako lek na żądanie (B/F 160/4.5 mcg 2x dziennie i na żądanie) lub leczenia zgodnie z obecnie zalecanymi wytycznymi. Przeanalizowano częstość ciężkich zaostrzeń, stosowania doraźnych leków oraz całkowitą dawkę wziewnych kortykosteroidów (IC). Nie stwierdzono różnicy w czasie do ciężkiego zaostrzenia i w częstości ciężkich zaostrzeń. Jednakże stwierdzono liczbowo mniej wizyt w SOR/hospitalizacji u chorych leczonych B/F stosowanych jako lek przyjmowany regularnie oraz na żądanie (4.4 vs 7.5/100 chorych/rok; 41% redukcji; p=0.09). Średnia dawka całkowita IC, stosowanie leków na żądanie, koszt leków z powodu astmy oraz całkowity koszt leczenia przypadający na chorego na rok oraz zużycie leków na żądanie były znamiennie niższe przy leczeniu B/F (wszystkie P<0.01). Autorzy wyciągnęli wniosek, iż u chorych z przewlekłą astmą B/F stosowany jako leczenie przewlekłe oraz jako lek na żądanie jest lepsze niż obecnie stosowane leczenie zgodne z obecnie stosowanymi wytycznymi. Objawy uboczne były podobne w obu grupach.

Komentarz edytora: B/F 160/4.5 mcg 1 wdech 2 razy na dobę oraz dodatkowe dawki przyjmowane na żądanie aż do 12 wziewów dziennie jest skutecznym leczeniem w astmie. Sears MR et al. ERJ Express 2008;doi: 10.1183/09031936.00104007.

 

3. Klarytromycyna (CL) wpływa na neutrofilowe (N) zapalenie dróg oddechowych w opornej astmie.

Do badania włączono 45 chorych z ciężką oporną na leczenie astmą, którzy w sposób losowy przydzielani byli do grupy otrzymującej CL 500 mg 2 razy dziennie lub placebo przez 8 tygodni. Najważniejszym ocenianym parametrem było stężenie IL-8 w plwocinie.

Innymi parametrami były liczba N w plwocinie oraz stężenie N elastazy i MMP-9. Oceniano kliniczne parametry: czynność płuc, nadreaktywność oskrzeli na prowokację roztworem hipertonicznym, kontrolę astmy, QOL i objawy. CL znamiennie obniżała stężenie IL-8 w plwocinie, liczbę N oraz poprawiała QOL w porównaniu z placebo. Obserwowano także nieznamienne obniżenie stężenia N elastazy i MMP-9. Autorzy wyciągnęli wniosek, iż CL może modulować poziom IL-8 oraz akumulację i aktywację N w drogach oddechowych chorych na oporną na leczenie astmę i może zmniejszać nieeozynofilowe, głównie N zapalenie w astmie.

Komentarz edytora: CL może być pomocna w leczeniu chorych z N zapaleniem dróg oddechowych i oporną astmą. Simpson JL et al. AJRCCM 2008 ;117 :148-55.

4. Czynnik aktywujący płytki (PAF), acetylohydrolaza PAF (PAFA), a cieżka anafilaksja (A).

Aktywność PAFA mierzono u 41 chorych z A i 23 zdrowych. PAFA zmierzono także u 9 chorych ze śmiertelną anafilaksją na orzeszki ziemne i porównano z grupą 26 nie alergicznych dzieci jako kontrola (C), 49 nie alergicznych dorosłych C, 63 chorych z łagodną alergią na orzeszki ziemne, 24 chorych z nie śmiertelną A, 10 chorych, którzy zmarli z powodu przyczyn innych niż A, 15 z astmą zagrażającą życiu i 19 z astmą nie zagrażającą życiu. Poziomy PAF były znamiennie wyższe w grupie A (805+/-595 pg/ml) niż w grupie C (127+/-104 pg/ml, p<0.001 po transformacji logarytmicznej) i nie korelowały z ciężkością A. Stwierdzono odwrotną korelację pomiędzy PAF i aktywnością PAFA (P<0.001). Autorzy postulują, że niewydolność PAFA do inaktywacji PAF może współuczestniczyć w ciężkości A.

Komentarz edytora: Brak odpowiedniej ilości PAFA może współuczestniczyć w zwiększonej ciężkości A. Vadas P et al. N Engl J Med. 2008; 358:28-35.(komentarz edytorski Burks str 79)

5. Allergology International.

Grudniowe wydanie Allergology International zawiera 3 prace przeglądowe na temat przebudowy dróg oddechowych i astmy. Pierwszy autorstwa Yamauchi K i wsp. jest zatytułowany „Przebudowa dróg oddechowych w astmie i nieodwracalne ograniczenie przepływu powietrza - depozycja macierzy zewnątrzkomórkowej i możliwe leczenie przebudowy”; drugi autorstwa Tagaya E i wsp. zatytułowany „Mechanizmy przebudowy dróg oddechowych w astmie”; i trzeci autorstwa Sumi Y i wsp. zatytułowany „Przebudowa dróg oddechowych w astmie”.

Komentarz edytora: Jest to dobre uaktualnienie wiedzy o przebudowie dróg oddechowych w astmie. Yamauchi K et al. Allergology International 2007;56:321-29. Tagaya E et al. 331-40. Sumi Y et al. 341-48.

6. Cechy atopowe w kaszlowym wariancie astmy (CVA) i astmie klasycznej ze świstami (CA).

Autorzy przebadali poziomy swoistych IgE wobec siedmiu popularnych aeroalergenów u 74 chorych z CVA (osoby, które miały kaszel bez świstów czy duszności, istotną nadreaktywność oskrzeli na metacholinę, oraz objawową poprawę po bronchodilatatorach) oraz 115 chorych z CA różnego stopnia ciężkości. Chorzy z CA mieli wyższe poziomy całkowitego IgE (p<0.0001), więcej uczulenia na alergeny (p = 0.03), i częstsze uczulenie na sierść psa (24% vs 3%, p<0.0001), HDM (46% vs 28%, P = 0.02) i pleśnie (17% vs 7%, p = 0.047) w porównaniu z CVA. Świsty pojawiły się u 6 (15%) chorych z CVA, którzy byli uczuleni na większą liczbę alergenów (p = 0.02) i byli częściej uczuleni na HDM (p = 0.01) i alergeny psa (p = 0.02) niż 34 chorych u których nie wystąpiły świsty. Autorzy wyciągnęli wniosek, iż atopia jest związana z występowaniem świstów w CVA, i że w zapobieganiu progresji CVA do CA pomocne może być unikanie ekspozycji na istotne alergeny.

Komentarz edytora: Jest to dobre badanie dotyczące CVA, choroby która jest rzadko badana, a z która spotykają się wszyscy lekarze leczący chorych z CA. Takemura M et al. Clin Exp Allergy 2007; 37: 1833-39.

7. Wytyczne Brytyjskiego Towarzystwa Alergologii i Immunologii Klinicznej (BSACI) postępowania w alergicznym i nie-alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa.

Wytyczne BSACI postępowania w zapaleniu błony śluzowej nosa i zatok oraz polipach nosa.

Te dwa artykuły dotyczą alergicznego i nie-alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, zapalenia błony śluzowej nosa i zatok oraz polipów nosa. One streszczają wiedzę medyczną dotyczącą tych chorób oraz jak powinny być leczone.

Komentarz edytora: Ładne artykuły, konieczna lektura dla zainetersowanych tymi tematami. Scadding GK et al. Clin Exp Allergy 2008; 38:19-42. Scadding Gk et al. Clin Exp Allergy 2008; 38:260-75.

8. HLA-B*5701 skrining nadwrażliwości na Abacavir (A).

Obecność allela HLA-B*5701 związane jest z reakcjami nadwrażliwości na A. 1956 chorych zainfekowanych wirusem HIV typu 1, którzy poprzednio nie otrzymywali A zostali przebadani w tym prospektywnym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu w celu ustalenia efektywności prospektywnego skriningu HLA-B*5701 w celu zapobieżenia reakcjom nadwrażliwości na A. Skrining wyeliminował immunologicznie potwierdzone reakcje nadwrażliwości (0% w grupie prospektywnie skriningowanej vs 2.7% w grupie kontrolnej, p<0.001), z ujemną wartością predykcyjną 100% i dodatnią wartością predykcyjną 47.9%. Autorzy wyciągnęli wniosek, iż skrining HLA-B*5701 może zapobiec specyficznym toksycznym efektom A. Temu artykułowi towarzyszy komentarz edytorski zatytułowany „Biomarkery farmakogenomiczne w przewidywaniu ciężkich niepożądanych reakcji polekowych”. Co najmniej siedem biomarkerów pozwala przewidywać reakcje na: 6-merkaptopurynę, irinotekan, wrafarynę, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, abacavir, karbamazepinę i ximilagatran.

Komentarz edytora: Niektóre biomarkery farmakogenomiczne pozwalają przewidzieć ciężkie polekowe reakcje niepożądane. Mallal S et al. N Engl J Med. 2008;358:568-79. (Komentarz edytorski: Ingelman-Sundberg, str 637-8).

9. Alergia na owoce morza (SA) i preparaty kontrastowe (RCM): Czy lekarze propagują mity?

Jest to anonimowa ankieta 231 radiologów i kardiologów interwencyjnych z sześciu centrów akademickich środkowych Stanów Zjednoczonych pytająca czy SA jest związane z reakcjami na RCM. 69% respondentów wskazało, iż pytają o wywiad w kierunku SA przed podaniem RCM, a 37.2%odpowiedziało, iż wstrzymują się z podaniem kontrastu lub polecają premedykację w oparciu o ten wywiad. Autorzy wyciągnęli wniosek, iż mit o SA jako o czynniku ryzyka reakcji po RCM jest popularny wśród lekarzy.

Komentarz edytora: SA nie jest czynnikiem ryzyka reakcji po RCM. Beaty AD et al. Am J Med. 2008:121:158. e1-158.e4.

10. Proceedings of the American Thoracic Society.

Całe czasopismo jest poświęcone zaburzeniom oddychania podczas snu u dzieci i dorosłych. Znajdują się tam epidemiologia, patofizjologia, diagnostyka, leczenie chirurgiczne i zachowawcze, jak również potencjalne następstwa tych zaburzeń.

Komentarz edytora: Wspaniałe sympozjum dotyczące powszechnego problemu występującego u chorych leczonych przez alergologa/immunologa. Mokhlesi B, Gozal D (edytor gościnny) Proc of the Am Thoracic Society 2008; 5: 135-284.

11. Suplement do Journal of Allergy and Clinical Immmunology zatytułowany „Mini podręcznik o chorobach alergicznych i immunologicznych”.

Te wydanie zawiera artykuły przeglądowe dające punkty CME na temat: „Limfocyty”, „Komórki dendrytyczne jako regulatory odporności i tolerancji”, „Cząsteczki adhezyjne i receptory”, „Odporność błony śluzowej przewodu pokarmowego”, „Genetyka chorób alergicznych”, „Wtórne niedobory odpornościowe, w tym infekcja HIV”, „Immunologiczne choroby płuc”, „Wrodzony obrzęk naczynioruchowy”, „Anafilaksja”, „Astma zawodowa”.

Komentarz edytora: Trzeba pogratulować dr Ed Shearer i Don Leung oraz autorom za wspaniałe wydanie JACI zawierające artykuły edukacyjne. JACI (Suppl) 2008; 121:S363-411.

12. Działanie siarczanu glukozaminy (GS) w chorobie zwyrodnieniowej biodra (O).

Jest to kontrolowane, randomizowane badanie 222 chorych z O mające na celu ustalić, czy GS wpływa na objawy i progresję zmian strukturalnych O podczas dwuletniego leczenia. Pierwotne punkty końcowe stanowiły ocenę bólu i funkcji po 24 miesiącach oraz zwężenie szpary stawowej po 24 miesiącach. Wtórnymi punktami końcowymi były ból, czynność i sztywność po 3, 12 i 24 miesiącach. Nie stwierdzono statystycznych różnic pomiędzy grupą otrzymującą lek i placebo.

Komentarz edytora: GS nie jest skutecznym leczeniem w O. Rozendaal RM et al. Annals of Int Med. 2008; 148:268-77.

13. Chrapanie (S) u dzieci przedszkolnych: występowanie, ciężkość, czynniki ryzyka.

Oceniono 6811 dzieci w wieku 1-4 lat w kierunku częstości występowania, ciężkości oraz czynników ryzyka S, szczególnie nawykowego S. U 59.7% dzieci rodzice podawali S w ciągu ostatnich 12 miesięcy, w tym 7.9% z nawykowym S i 0.9% z nawykowym S i zaburzeniami snu. Częstość występowania zwiększała się z wiekiem od 6.6% w pierwszym roku życia do 13.0% u czterolatków. Nawykowe S związane było z: paleniem papierosów przez jednego lub oboje rodziców (znormalizowane OR odpowiednio 1.46 i 2.09); ekspozycją na ruch uliczny (OR 1.23), samotnym rodzicem (1.60); oraz u rasy białej, ale nie u Azjatów złymi warunkami socjoekonomicznymi (OR 1.25 i 2.03 odpowiednio środkowa i górna trzecia skali Townsenda). Występowało silne powiązanie z chorobami atopowymi, infekcjami wirusowymi i ekspozycją środowiskową sugerując złożoną etiologię.

Komentarz edytora: S występuje u dzieci i dorosłych. Lekarze powinni być świadomi, że dzieci mają zaburzenia snu prowadzące do problemów w nauce i zachowaniu. Kuchni CE et al. Eur Respir J 2008; 31:326-33.

14. Ogólnoustrojowe reakcje po prowokacji dooskrzelowej aspiryną u uczulonych chorych z astmą.

19 chorych z wywiadem astmy aspirynowej zostało poddanych kontrolowanej placebo prowokacji dooskrzelowej z lizyno-aspiryną (LA). Próbki krwi obwodowej pobierane były przed oraz 1 i 20 godzin po prowokacji P lub LA i oznaczono liczbę progenitorów leukocytów i eozynofili. Próba była dodatnia u 13, z których 6 miało izolowaną miejscową reakcję oskrzelową, a 7 uogólnioną ( objawy oskrzelowe i pozaoskrzelowe). Liczba progenitorów leukocytów zwiększyła się znamiennie w 1 i 20 godzinie (p<0.05). Liczba progenitorów eozynofili zwiększyła się średnio z 0.017% przed prowokacją do 0.04% (p<0.05) w 20 godzinie po prowokacji. W 20 godzinie prowokacji wzrost liczby progenitorów leukocytów i eozynofili był obserwowany tylko u chorych z reakcją ogólnoustrojową. Poziom eotaksyny zwiększył się po dodatniej próbie prowokacyjnej u 2 osób. Dooskrzelowa próba prowokacyjna z LA powoduje reakcję ogólnoustrojową związaną z mobilizacją progenitorów leukocytów i eozynofili ze szpiku kostnego.

Komentarz edytora: Chorzy na astmę aspirynową mają chorobę ogólnoustrojową, nie tylko astmę. Makowska JS et al. JACI 2008; 121: 348-54.