Wybrane przez Naczelnego Edytora WAO Web Prof. Richard F
Lockey M.D. i zaproszonego edytora WAO Gary Hellermann.
1. IL-15 hamuje zależną od komórek tucznych
obronę przeciwbakteryjną poprzez zahamowanie aktywności
chymazy.
Stosując mysi model sepsy bakteryjnej, autorzy
wykryli, że niedobór IL-15 zwiększa przeżycie. IL-15
zwiększa odpowiedź immunologiczną przez aktywację komórek
T, tymocytów, komórek B i komórek NK. W tym badaniu IL-15 hamuje
transkrypcję białka NAP-2 (neutrophil-activating protein-2), które
bierze udział w rekrutacji neutrofili do miejsca infekcji.
Aktywność NAP-2 jest regulowana przez IL-15, a usunięcie IL-15 u
myszy powoduje szybsze zabicie bakterii i zwiększa przeżycie w tym
eksperymentalnym modelu sepsy.
Komentarz edytora: Hamowanie produkcji IL-15 w komórkach
tucznych może poprawić przeżycie chorych na sepsę. Orinska
Z et al. Nature Med. 2007; 13:927-934. Komentarz edytorski Ward PA: 903.
2. Immunoterapia alergenowa: Drugie uaktualnienie
wytycznych.
Wrześniowy Suplement JACI jest drugim dokumentem
dotyczącym praktycznych aspektów immunoterapii alergenowej. Zawiera on
352 referencje i obejmuje szeroki zakres wiedzy o różnych formach
immunoterapii alergenowej. Po wstępie dogłębnie zostały
poruszone są tematy takie jak mechanizmy, dostępne ekstrakty
alergenowe, skuteczność bezpieczeństwo, selekcja pacjentów,
schematy i dawki oraz inne aspekty leczenia. Każda sekcja zaczyna
się krótkim twierdzeniem, po którym następują racjonalne
przesłanki naukowe.
Komentarz edytora: Te wytyczne powinien przeczytać
każdy praktykujący alergolog, który posługuje się
immunoterapią. Cox et al. JACI 2007; 120:S25.
3. Przeciwzapalne działanie wysokich dawek wziewnego
flutikazonu (F) w porównaniu z prednizonem (P) w leczeniu umiarkowanych
zaostrzeń astmy.
W tym randomizowanym badaniu, z grupy 45 astmatyków
leczonych w Oddziale Pomocy Doraźnej z powodu umiarkowanego zaostrzenia
astmy, 19 otrzymało F oraz P-placebo podczas gdy 20 otrzymało P oraz
F-placebo. Z badania wyłączono palaczy papierosów, chorych z
ciężkimi chorobami układowymi, oraz leczonych kortykosteroidami
doustnymi lub dożylnymi w ciągu 4 tygodni przed badaniem. F był
podawany z inhalatora ciśnieniowego w dawce 4000 mcg/dobę (16
wziewów),a P jako jedna tabletka 30 mg/dobę. Po 24 godzinach leczenia
objawy uległy poprawie w obu grupach i nie stwierdzono różnicy w PEF,
FEV1 i eozynofilii w plwocinie.
Komentarz edytora: Te wyniki potwierdzają
założenie, iż wysokie dawki wziewnego F mogą być tak
skuteczne jak umiarkowane dawki P w leczeniu zaostrzeń astmy. Belda J et
al. Eur Resp J 2007 [Epub Aug. 9 ahead of print].
4. Badanie oceny bezpieczeństwa i skuteczności
mepolizumabu u chorych z umiarkowaną astmą.
IL-5 bierze udział w rekrutacji, aktywacji i
utrzymywaniu przy życiu eozynofili, których akumulacja jest związana
z AHR i produkcją mediatorów zapalenia u astmatyków. Te
wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane placebo badanie miało
ocenić czy podawanie humanizowanego monoklonalnego przeciwciała
przeciwko IL-5, mepolizumab (Mep), w leczeniu chorych na astmę poprawia
skore objawów, eozynofilię plwociny oraz jakość życia
(QOL). W badaniu wzięli udział astmatycy w wieku 18-55 lat z FEV1 od
50% do 80% wartości należnych, którzy byli leczeni wziewnymi
kortykosteroidami i beta mimetykami. Pacjentów zebrano z 55 ośrodków z
Francji, Niemiec, Holandii, UK oraz USA, i 362 chorych zrandomizowano do 3
grup: Mep 250 mg, Mep 750 mg lub placebo. Leczenie (injekcje iv) podawane
było na rozpoczęcie badania ( wizyta 3) i następnie dwukrotnie w
odstępach czterotygodniowych. Skuteczność była oceniana
cztery tygodnie po ostatniej dawce z ośmiotygodniowym okresem obserwacji.
Injekcje Mep powodowały redukcję eozynofili we krwi i w plwocinie ale
pozostałe parametry kliniczne nie różniły się w porównaniu
z placebo.
Komentarz edytora: Chociaż istnieją
przesłanki teoretyczne wskazujące na skuteczność leczenia
anty IL-5, wyniki kliniczne są zniechęcające. Flood-Page P et
al. Am J Resp Crit Care Med 2007; [Epub Sept. 13 ahead of print]. (
5. RSV zmniejsza poziom białka p53 i
wydłuża przeżycie komórek nabłonka oskrzeli.
P53 jest białkiem hamującym rozwój guza, które
indukuje ekspresję genów apoptozy i blokady cyklu komórkowego. Kiedy
ekspresja p53 jest niska, jak w komórkach raka, te komórki nie umierają.
U myszy, poziom p53 jest redukowany przez białko Mdm2 (murine double
minute protein 2), które powoduje proteolityczny rozkład p53. Infekcja
RSV może poprzez fosforylację zwiększać poziom Mdm2, a to
powoduje odpowiednie obniżenie p53 i ekspresji genów apoptozy.
Zainfekowane RSV komórki nabłonka przeżywają dłużej,
ale one nie produkują więcej wirusa. W tej pracy myszom podawano
Nutlin-3, inhibitor Mdm2, i wtedy infekowano RSV, co powodowało, że
poziom p53 zwiększał się, a komórki nabłonka ulegały
apoptozie częściej niż w grupie kontrolnej. Jednak,
zwiększony poziom p53 powodował zwiększoną replikację
wirusa i zmniejszenie syntezy IL-6.
Komentarz edytora: Ta praca pomaga zrozumieć
złożone interakcje pomiędzy RSV a układem odporności i
może prowadzić do rozwoju nowych leków przeciwwirusowych. Groskreutz
DJ et al. J Immunol 2007; 179:2741-2747.
6. Farmakologiczne przesłanki leczenia alergicznego
i nie-alergicznego nieżytu nosa.
Jest to wspaniała praca przeglądowa w JACI
dotycząca leczenia alergicznego i nie-alergicznego nieżytu nosa. Ta
praca stanowi przegląd różnych klasyfikacji nieżytów nosa i
algorytmów farmakologicznego leczenia alergicznych i nie-alergicznych
nieżytów nosa. Analizuje także kontrowersyjne leczenie takie jak
donosowe podawanie roztworu soli fizjologicznej i kapsaicyny.
Komentarz edytora: Wspaniała praca przeglądowa,
każdy kto leczy nieżyty nosa powinien to przeczytać. Greiner et
al. JACI 2006;118:985.
7. Zewnątrzkomórkowe ATP wyzwala i utrzymuje
astmatyczne zapalenie oskrzeli poprzez aktywację komórek
dendrytycznych.
Podczas stresu z uszkodzonych komórek płuc może
być uwalniane ATP, które może działać na komórki
układu odpornościowego poprzez receptory purynergiczne P2X i P2Y. Ta
praca bada potencjalną rolę ATP w astmie stosując ludzki
płyn z płukania pęcherzykowo-oskrzelowego oraz mysi model astmy
alergicznej. Prowokacja alergenowa zwiększa ATP w płucach, czemu
towarzyszy zwiększona ekspresja cytokin Th2 tj. IL-4, IL-5 i IL-13. Kiedy
ATP jest zneutralizowany enzymatycznie lub kiedy receptory P2 są
zablokowane dochodzi do redukcji zapalenia alergicznego. Autorzy odkryli,
że ATP indukuje ekspresję czynnika chemoatrakcyjnego dla komórek
dendrytycznych także bezpośrednio stymuluje dojrzewanie i
produkcję cytokin przez komórki dendrytyczne.
Komentarz edytora: Hamowanie sygnału receptorów
purynowych może być użytecznym dodatkowym leczeniem w astmie.
Idzko M et al. Nature Med 2007; 13:913-919.
8. Działanie podawanych systemowo
glukokortykosteroidów (GCS) u chorych z ciężkim
zewnątrzszpitalnym zapaleniem płuc (CAP).
Celem tego badania była ocena skuteczności
podawanych ogólnoustrojowo GCS w zmniejszaniu śmiertelności z powodu
CAP. W tym badaniu retrospektywnym, oceniono 308 starszych osób
hospitalizowanych z powodu CAP, spośród których 70 otrzymywało
antybiotyki i GCS ( ekwiwalent metyloprednizolonu ≥ 24 mg/dobę lub
prednizonu ≥ 30 mg/dobę). Pozostali otrzymywali tylko antybiotyki. Liczba
zgonów spośród chorych otrzymujących GCS była znamiennie
mniejsza niż wśród chorych nie otrzymujących GCS.
Komentarz edytora: Ten raport pokazuje korzyść
w stosowaniu GCS u starszych chorych z CAP, potrzeba dalszych badań.
Garcia-Vidal C et al. Eur Resp J 2007; [Epub Aug. 9 ahead of print].
9. Dominujące-negatywne mutacje w domenie STAT3
wiążącej-DNA powoduje zespół hiper-IgE.
Zespół kiper-IgE (HIES) reprezentuje szereg objawów
takich jak ropnie skórne, zapalenie płuc z formowaniem cyst, zaburzenia
rozwoju kośćca i uzębienia oraz podwyższone poziomy IgE.
Obecność zmian wielonarządowych w HIES sugeruje, że
zaburzenie musi dotyczyć czynnika, który wpływa na ekspresję
wielu genów. To badanie wskazuje, iż zamiana pojedynczego aminokwasu w
domenie STAT3 wiążącej-DNA jest odpowiedzialna za HIES u 8 z 15
chorych pochodzących z nie spokrewnionych rodzin. Rodzice i
rodzeństwo chorych z HIES podobnie jak 1000 nie spokrewnionych zdrowych
osób miało normalną sekwencję STAT3. Mutacja STAT3 jest
dominująca w porównaniu z normalnym STAT3 i powoduje
nieprawidłową odpowiedź na IL-6 i IL-10 i zmniejszone
wiązanie DNA.
Komentarz edytora: Złożoność HIES
jest podkreślona przez brak różnic w objawach HIES pomiędzy
chorymi z mutacją STAT3 i chorymi bez tej mutacji. Minegishi Y et al.
Nature 2007; 448:1058-1062.
10. Zależna od IgE immunoterapia guzów litych:
Mechanizmy cytotoksyczne i fagocytarne eradykacji komórek raka jajnika.
Zastosowanie swoistych dla guza Abs w celu wycelowanego
niszczenia komórek raka jest obiecującą uliczką badań, a to
badanie pokazuje, iż izotyp IgE może być bardziej skuteczny
niż IgG w leczeniu mięsaków. Ludzkie komórki raka jajnika były
eksponowane w hodowlach na monocyty krwi obwodowej (PBMCs) w
połączeniu z IgE swoistym wobec białka wiążącego
foliany, swoistego markera komórek raka jajnika. Trójkolorowa cytometrii
przepływowa pokazała, iż aktywowane przeciwciałami monocyty
zabijały komórki raka zarówno poprzez cytotoksyczność jak i
fagocytozę. W badaniach in vivo zastosowano myszy pozbawione
odporności komórkowej (nude mice), którym wstrzykiwano komórki raka
jajnika z lub bez PBMCs razem z przeciwciałami. Podanie IgE Ab
powodowało zwiększone zabijanie komórek raka in vitro oraz zwiększone
przeżycie myszy, którym dootrzewnowo podano komórki raka jajnika. Te
doniesienie wyjaśnia mechanizm zabijania komórek nowotworowych przez
monocyty i pokazuje, że IgE może ukierunkować eozynofile do
zabijania komórek raka.
Komentarz edytora: Ten artykuł oferuje nadzieję
na poprawę strategii leczenia stosując swoiste IgE przeciwko
antygenom guza. Karagiannis SN et al. J Immunol 2007; 179:2832-2843.
11. IL-13 reguluje utratę rzęsek i
ekspresję foxj1 na komórkach ludzkiego nabłonka.
Defekty oczyszczania śluzowo-rzęskowego w
płucach prowadzi do powstania czopów śluzowych i utrudnionego
oczyszczania z bakterii i pyłów. Ten defekt może być powodowany
infekcją RSV, która powoduje utratę komórek nabłonka
urzęsionego i produkcję nadmiaru śluzu u zainfekowanych RSV
niemowląt i astmatyków. Ta praca bada mechanizmy utraty komórek oraz
odbudowy stosując hodowle ludzkich komórek nabłonka. Potraktowanie
komórek IL-13 powoduje utratę 65-90% komórek urzęsionych oraz
zmniejszenie poziomu czynnika transkrypcyjnego foxj1, który jest konieczny do
tworzenia rzęsek. Fakt, że poziom IL-13 jest podwyższony w
astmie i w chorobach infekcyjnych układu oddechowego sugeruje, iż
może być prowokatorem utraty komórek nabłonkowych.
Komentarz edytora: Dodatkową obserwacją jest
potencjalne przekształcanie się komórek urzęsionych
nabłonka w komórki śluzowe, co potwierdza ideę
plastyczności komórek nabłonka dróg oddechowych. Gomperts BN et al.
Am J Resp Cell Mol Biol 2007; 37:339-346.
"Roitt's Essential Immunology, 11th Edition"
Edytorzy: Delves P, Martin S, Burton D, Roitt I
ISBN:9781405136037
ISBN10:1405136030
Cena: 59.95 USD
Dostepne z: Blackwell Publishing
Recenzent: Byol Shin, DO
University of South Florida College of Medicine,
James A Haley, Veterans Hospital
Tampa, FL, USA
Opis:
Ten podręcznik stanowi przegląd
zasad immunologii podstawowej i stosowanej, niedoborów odporności,
immunologii nowotworów i chorób autoimmunologicznych.
Cel:
Celem tej ksiązki jest dostarczenie
czytelnikowi podstawowych koncepcji immunologii i zastosowania znajomości
podstawowych mechanizmów wrodzonej i nabytej odporności w zrozumieniu
klinicznych reakcji immunologicznych przeciwko nowotworom, przeszczepom oraz w chorobach
z autoagresji.
Czytelnik:
Ta książka jest przeznaczona dla
studentów medycyny, studentów podyplomowych, rezydentów i immunologów
laboratoryjnych. Jest także cennym podręcznikiem dla
alergologów/immunologów i osób specjalizujących się, którzy chcą
uaktualnić swoją wiedzę z immunologii bez odnoszenia się do
ostatnich publikacji.
Cechy szczególne:
Ta książka zawiera 18
rozdziałów składających się z 474 stron. Pierwsze
rozdziały opisują w szczegółach składowe systemu
odpornościowego, komórkowe i molekularne podstawy rozpoznania antygenu,
biologii limfocytów T i B. Następne rozdziały ogniskują
się na immunologii transplantacji, nabytych i wrodzonych niedoborach
odporności, w tym AIDS, immunologii nowotworów i chorobach
autoimmunologicznych. Każdy rozdział jest dobrze zorganizowany z
jasnymi tabelami i diagramami, które są pomocne w dyskutowaniu i
zrozumieniu materiału przedstawionego w tekście, a wiele
wspaniałych fotografii wspaniale ilustruje tekst. Rozdziały
kończą się streszczeniem, zwięzłym diagramem i
sugestią dalszego czytania z obszernej listy piśmiennictwa.
Ocena:
Ta książka dostarcza
wyczerpujący, zwięzły i uaktualniony przegląd nowoczesnej
immunologii. Największą siłą tej książki jest
łatwość czytania ważnych aspektów współczesnej immunologii
i jest dobrze napisana i ilustrowana z wieloma diagramami, rycinami, wykresami
i tabelami.
Więcej przeglądów
książek alergologicznych możesz znaleźć na WAO Website
tutaj.