Contact WAO | e-News Sign Up | Site Map | Home  
World Allergy Organization
WAO's mission: To be a global resource and advocate in the field of allergy, advancing excellence in clinical care through education, research and training as a world-wide alliance of allergy and clinical immunology societies.

Przegląd czasopism WAO – Wybór edytora

Zamieszczono: Październik 2013

Artykuły są wybierane przez Głównego Edytora WAO Web Juan Carlos Ivancevich, MD i Edytora Przeglądu Czasopism WAO Phillip Lieberman, MD według ich znaczenia jakie mają dla klinicystów, którzy opiekują się chorymi na astmę i choroby alergiczne.

1. Uaktualnienie Wytycznych Światowej Organizacji Alergologii dotyczących oceny i postępowania w anafilaksji.

Simons FER, Ardusso LRF, Dimov V, Ebisawa M, El-Gamal YM et al. World Allergy Organization Anaphylaxis Guidelines: 2013 update of the evidence base. International Archives of Allergy and Immunology 2013; 162(3): 193-204. (doi:10.1159/000354543)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Te nowe uaktualnienie tego wspaniałego dokumentu podsumowuje główne osiągnięcia w kilku dziedzinach.  Można do nich zaliczyć charakteryzację fenotypu chorych, wytworzenie testów in vitro ( wobec niektórych alergenów), które pomagają rozróżnić istotną klinicznie alergię od bezobjawowego uczulenia, badania dotyczące adrenaliny (w tym nowe autostrzykawki adrenaliny) i randomizowane, kontrolowane badania immunoterapii w celu zapobiegania anafilaksji indukowanej pokarmami. 

2. Oparte na faktach rekomendacje diagnostyki i leczenia zapalenia błony śluzowej nosa u dzieci.

Roberts G, Xatzipsalti M, Borrego LM, Custovic A, Halken S et al. Paediatric rhinitis: position paper of the European Academy of Allergy and Clinical Immunology. European Journal of Allergy and Clinical Immunology 2013; 68(9): 1102-1116. (doi:10.1111/12235)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Jest to obszerne stanowisko dotyczące dziecięcego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, które rewiduje jego definicję i klasyfikację.  Opisuje także częstość występowania, epidemiologię, objawy i współwystępujące choroby oraz diagnozę i leczenie.  Rekomendacje w tym dokumencie są oznaczone w celu wskazania stopnia rekomendacji.

3. Dowody dotyczące skuteczności, porównania skuteczności oraz bezpieczeństwa podskórnej i podjęzykowej immunoterapii u dorosłych i dzieci.  

Lin SY, Erekosima N, Suarez-Cuervo C, Ramanathan M, Kim JM et al. Allergen-specific immunotherapy for the treatment of allergic rhinoconjunctivitis and/or asthma: Comparative effectiveness review [Internet]. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US); 2013; March. (Comparative Effectiveness Reviews, No. 111.)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Autorzy wyciągnęli wniosek, iż wszystkie dane dostarczają umiarkowanego-silnego dowodu na skuteczność i bezpieczeństwo zarówno podskórnej jak i podjęzykowej immunoterapii w leczeniu alergicznego niezytu nosa i astmy.

4. Różnice w profile zapalnym krwi i plwociny oraz odpowiedź na wziewne kortykosteroidy pomiędzy chorymi na astmę palaczami, byłymi palaczami, oraz niepalącymi.

Telenga ED, Kerstjens HAM, ten Hacken NHT, Postma DS, van den Berge M et al. Inflammation and corticosteroid responsiveness in ex-, current- and never-smoking asthmatics. BMC Pulmonary Medicine 2013; 13:58. (doi:10.1186/1471-2466-13-58)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Autorzy odkryli, iż astmatycy będący palaczami lub byłymi palaczami mają mniejszą eozynofilię i więcej neutrofili w plwocinie i krwi niż osoby nigdy nie palące.  Chociaż krótkoterminowa odpowiedź na kortykosteroidy była zmniejszona u palaczy i byłych palaczy, nie stwierdzono różnic w długoterminowej odpowiedzi na te leki.

5. Jaka jest chorobowość i śmiertelność u dzieci ze zdiagnozowanym zespołem bezdechu sennego (OSA)?

Jennum P, Ibsen R and Kjellberg J. Morbidity and mortality in children with obstructive sleep apnoea: a controlled national study. Thorax 2013; 68(10): 949-954. (doi:10.1136/2012-202561)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: To badanie opisuje poważną chorobowość i zwiększoną śmiertelność u dzieci ze zdiagnozowanym zespołem bezdechu sennego.  Charakteryzowały się one znaczną chorobowością przed i po zdiagnozowaniu, a ich 5-letni wskaźniki zgonów są wyższe niż w grupie kontrolnej.  Więcej uwagi należy poświęcić dzieciom z grupy wysokiego ryzyka.

6. Nadreaktywność oskrzeli (AHR) a wskaźnik masy ciała (BMI) u dzieci i młodzieży.

Sposato B, Scalese M, Migliorini MG, Riccardi MP, Balducci MT, Petruzzelli L, Scala R et al. Obesity can influence children’s and adolescents’ airway hyperresponsiveness differently. Multidisciplinary Respiratory Medicine 2013; 8:60. (doi:10.1186/2049-6958-8-60)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Autorzy wykryli, iż otyłość wydaje się być czynnikiem ryzyka zwiększonej nadreaktywności oskrzeli. Ryzyko było większe u nastolatek oraz u dzieci. To ryzyko wydaje się dotyczyć osób z umiarkowaną/dużą nadreaktywnością i nie dotyczyć tych z graniczną AHR.

7. Oceniając opinie, wierzenia i postrzegana w odniesieniu do chorób układu oddechowego oraz stosowania inhalatorów.

Braido F, Baiardini I, Sumberesi M, Blasi F, Canonica GW. Obstructive lung diseases and inhaler treatment: Results from a national public pragmatic survey. Respiratory Research 2013; 14:94. (doi:10.1186/1465-9931-14-94)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Wyniki tego badania podkreślają potrzebę interwencji ukierunkowanej na poprawę świadomości dotyczącej obturacyjnej choroby płuc i ujawnieniu różnych możliwości i krytycznych punktów w stosowaniu inhalatorów.

8. Powiązanie pomiędzy okresem trwania snu oraz czasem rozpoczęcia snu a alergicznym nieżytem nosa (AR).

Kwon JA, Lee M, Yoo K-B, Park E-C. Does the duration and time of sleep increase the risk of allergic rhinitis? Results of the 6-year nationwide Korea Youth Risk Behavior Web-Based Survey. PLOS One 2013; 8(8): e72507. (doi:10.1371/journal.pone.0072507)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: To badanie jest pierwszym, które skupia się na powiązaniu pomiędzy okresem trwania snu (ilość godzin snu w nocy), czasem rozpoczęcia (czas w którym rozpoczyna się sen) a ryzykiem alergicznego nieżytu nosa używając dane narodowego przeglądu zbierane przez 6 lat. Autorzy wykryli w analizie okresu trwania snu oraz czasu snu, iż iloraz szans zwiększał się u obu płci, gdy okres snu wynosił poniżej 7 godzin, i kiedy sen rozpoczynał się po 24:00. u obu płci, AR związany był z depresją i myślami samobójczymi.   

9. Walidacja progu dawki wywołującej objawy (ED) reakcji alergicznych u chorych uczulonych na orzeszki ziemne.

Zurzolo GA, Allen KJ, Taylor SL, Shreffler WG, Baumert GL et al. Peanut Allergen Threshold Study (PATS): Validation of eliciting doses using a novel single-dose challenge protocol. Allergy, Asthma & Clinical Immunology 2013; 9:35. (doi:10.1186/1710-1492-9-35)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Pojedyncza dawka pochodząca z doustnej prowokacji pokarmem, oparta na statystycznej analizy rozkładu dawki poprzednich prób, obiecuje skuteczne podejście w identyfikowaniu najbardziej uczulonych chorych w obrębie danej populacji chorych uczulonych na pokarmy. 

10. Przypadek ciężkiego, opornego atopowego zapalenia skóry (AD) nastolatka leczone skutecznie ustekinumabem.

Agusti-Mejias A, Messeguer F, García R, Febrer I et al. Severe refractory atopic dermatitis in an adolescent patient successfully treated with ustekinumab. Annals of Dermatology 2013; 25(8): 368-370. (doi:10.5021/ad.2013.25.3.368)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Autorzy stosowali ustekimumab (ludzkie przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko IL12 i IL23 zaaprobowane w leczeniu umiarkowanej i ciężkiej łuszczycy) w leczeniu poza rejestracją, aby leczyć chorą na AD, u której nie można było osiągnąć poprawy przy pomocy leków podawanych ogólnoustrojowo. Chora uzyskała całkowitą  kontrolę choroby przy pomocy ustekinumabu bez jakichkolwiek objawów ubocznych. Wymagane będą kontrolowane badania kliniczne w celu ustalenia skuteczności ustekinumabu w AD.  

11. Komórki Th9 są nowym rozwijającą się subpopulacją komórek pomocniczych T.

Zhao P, Xiao X , Ghobrial RM, Li XC. IL-9 and Th9 cells: Progress and challenges. International Immunology 2013; 25(10); 547-551. (doi:10.1093/intimm/dxt039)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: W tej wyczerpującej pracy przeglądowej autorzy zebrali ważne informacje o komórkach Th9, które są słabiej przebadane w porównaniu z innymi subpopulacjami komórek pomocniczych T.  Komórki Th9 i produkty komórek Th9 sa wysoce patogenne w alergicznym zapaleniu płuc ja również w niektórych chorobach autoimmunologicznych, ale one mogą być potrzebne w leczeniu innych chorób takich jak nowotwory.   

12. Uczulenie na alergeny zwierząt domowych: ekspozycja pośrednia czy bezpośrednia?

Park Y-B, Mo E-K, Lee J-Y, Kim J-H, Kim C-H, Hyun I-G, Choi J-H. Association between pet ownership and the sensitization to pet allergens in adults with various allergic diseases. Allergy Asthma et Immunology Research 2013; 5(5): 295-300. (doi:10.4168/aair/2013.5.5.295)

Pełny tekst, wolny dostęp

Komentarz edytora: Autorzy odkryli, iż częstość bezpośredniej ekspozycji (zdefiniowanej jako posiadanie, uprzednie posiadanie, ekspozycja zawodowa lub okazjonalna) na psa była znamiennie wyższa u osób uczulonych na psa, podczas gdy częstość braku ekspozycji była znamiennie wyższa u uczulonych na kota lub królika.  Te wyniki sugerują, iż bezpośrednia ekspozycja na psa może współuczestniczyć w powstawaniu uczulenia na alergeny psa, podczas gdy pośrednia ekspozycja na kota czy królika może indukować uczulenie na alergeny tych zwierząt.