Disease Summaries

Unikanie alergenów

Opublikowano na witrynie: grudzień, 2004 r.

Thomas A E Platts-Mills Centrum Leczenia Astmy i Chorób Alergicznych Centrum Medyczne Uniwersytetu Wirginii Charlottesville, Wirginia 22908-1355 USA

Wybierz jedna z opcji Przyczyny, dla których nie powiodły się niektóre badania skuteczności unikania alergenów w warunkach domowych Specjalne metody postępowania, zalecane w unikaniu kontaktu z alergenami Roztocza kurzu Koty Karaluchy Wnioski Arkusze porad unikania alergenów Literatura Printer-friendly version

Zasadniczym celem lekarza prowadzącego pacjentów z chorobami alergicznymi, wywoływanymi lub zaostrzanymi przez określony alergen, jest edukowanie tychże pacjentów w zakresie dostępnych metod zapobiegania kontaktów z istotnymi alergenami. Pacjent powinien uświadomić sobie rolę, jaką odgrywają swoiste alergeny w wywoływaniu objawów oraz poznać dostępne sposoby ograniczania bądź unikania narażenia na kontakt z alergenami. Po nabyciu tej wiedzy, pacjenci są w stanie zapanować nad swoją chorobą, łagodzić jej objawy, a w wielu przypadkach ograniczyć również konieczność stosowania produktów farmaceutycznych.

Dowody na to, że unikanie „alergenów wewnętrznych” może pomóc w leczeniu alergicznych nieżytów nosa, astmy i atopowych zapaleń skóry, wywodzą się z dwóch rodzajów badań.  Pierwszy rodzaj badań dotyczy wyjazdów pacjentów do sanatoriów lub „wolnych od alergenów instytucji”, zaś drugi dotyczy podejmowania środków zapobiegawczych w domu pacjenta (1, 2). Badania pierwszego rodzaju dawały niezmiennie pomyślne, jednorodne wyniki, niezależnie od tego, czy terenem ich przeprowadzania była alpejska wioska czy sala szpitalna. Dla kontrastu, istnieje szeroki przedział wyników badań skuteczności unikania kontaktu z alergenami w uwarunkowaniach domowych. Wiele z tych badań nie przyniosło zadowalających wyników; jednakże ich ocena i analiza może być pomocna w rozpoznawaniu środków zaradczych, które można zalecić pacjentom uczulonym na specyficzne alergeny.

Metaanalityczne badania skuteczności unikania alergenów wymagają przeprowadzenia dokładnej oceny każdego z zastosowanych badań szczegółowych. W naszym przekonaniu, korzystne są opublikowane wyniki dotyczących astmy w kontrolowanych próbach klinicznych, w których uzyskano zmniejszenie narażenia na roztocza kurzu domowego (2). Jednakże pierwotnym punktem końcowym dla wielu z tych badań jest zmiana nadwrażliwości oskrzelowej (1, 2, 3). Parametr ten może nie odzwierciedlać ogólnej poprawy, uzyskiwanej poprzez zapobieganie kontaktu z alergenem. Negatywne wyniki uzyskano w dwóch badaniach u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa i alergiczną astmą. Badania te skupiły się wyłącznie na materiałach materaców i poszewek poduszek, traktując ich właściwy dobór jako pojedynczą metodę ograniczenia narażenia na kontakt z roztoczem (New Eng J Med czerwiec 2003)(4, 5). Uzyskanie wyniki wprowadziły w poważne zakłopotanie zarówno lekarzy jak i pacjentów ponieważ pochodziły z prawidłowo kontrolowanych, dużych badań. Ze względu na ich istotność, zostaną one omówione w dalszej części pracy, ograniczając się w tym miejscu do stwierdzenia, że oba badania wykazywały poważne błędy (4, 5).

Przyczyny, dla których nie powiodły się niektóre badania skuteczności unikania alergenów w warunkach domowych

Główna przyczyna, dla której prowadzone w ubiegłych latach badania skuteczności unikania alergenów w domu nie powiodły się, wynikała z niewystarczającej skuteczności podejmowanych działań. Co najmniej w połowie opublikowanych badań nie uzyskano zmniejszenia narażenia na kontakty z roztoczem. Dla kontrastu, kiedy chorujący na astmę pacjenci znajdą się w wolnym od alergenów środowisku, takim jak sala szpitalna, możliwe staje się ograniczenie narażenia o więcej niż o 95%, np. kontakt z roztoczem Der p 1, 13,4 mg/g można ograniczyć do 0,3 mg/g. Na podstawie przeprowadzonych w warunkach domowych badań skuteczności unikania alergenów, sformułowano w połowie lat 80-tych wniosek, zgodnie z którym, aby unikanie kontaktu z alergenem było skuteczne, podjęte środki zaradcze muszą być kompletne i podejmowane kompleksowo. Na przykład, badanie skuteczności ograniczania kontaktu z alergenami, ograniczone wyłącznie do samych pokryć pościeli, tak jak to miało miejsce w ostatnim badaniu w Wielkiej Brytanii, nie może się zakończyć sukcesem i faktycznie nie uzyskało znamiennych ograniczeń w narażeniach na kontakt z alergenami w przeciągu jednego roku (4).

Badania skuteczności unikania kontaktu z alergenami są zakłócone czynnikami behawioralnymi, wynikającymi z naboru do badań (tzw. efekt Hawthorne). Są one różne od efektów placebo ponieważ rodzina faktycznie zmienia zachowania ze względu na samo włączenie do badania, co powoduje też realne zmiany w aktualnych poziomach alergenów. Pomimo wymagań, aby nabór pacjentów następował do próby podwójnie zaślepionej i kontrolowanej, to i tak objęci naborem pacjenci wiedzą, że dane badanie dotyczy roztoczy kurzu i ich kontroli. Ponadto, włączone do badania osoby zwykle słyszały już wiele o roztoczach i wobec tego mogą zmienić swoje zachowania, albo aby "pomóc" uzyskać lepsze wyniki badania lub ze względu na sam fakt bycia obserwowanym (6). W najnowszym badaniu, przeprowadzonym w Holandii, aby uniknąć wymienionego powyżej efektu, wszyscy włączeni do badania pacjenci otrzymali zalecenie prania swojej pościeli w gorącej wodzie (60°C) (5). Jednakże takie postępowanie gwarantuje niepowodzenie badania ponieważ sprawdzanie efektów stosowania różnych narzut i kołder, kiedy cała pościel jest regularnie prana, nie przyniesie wiarygodnych wyników.

Specjalne metody postępowania, zalecane w unikaniu kontaktu z alergenami

Ponieważ przenoszenie pacjentów ze swoich domów w środowisko „jałowe” pomyślnie się sprawdza, należy po prostu stwierdzić, że programy badań skuteczności unikania alergenów, realizowane w warunkach domowych powinny pozwalać otrzymywać podobne wyniki, tj. 95-procentowe ograniczenie narażenia na istotny alergen. Jednakże, uzyskanie takiego wyniku nie jest możliwe w warunkach przeciętnego domu, stąd należy się skupić na środkach i metodach, które są zarówno możliwe jak i skuteczne. /p>

Pierwszą zasadą jest to, że podejmowane działania na rzecz unikania kontaktu z alergenami muszą być ukierunkowane na określony rodzaj alergenu. Nawet najbardziej ograniczone środki zaradcze należy zalecać wyłącznie osobom, które uzyskały dodatnie wyniki w testach skórnych lub w oznaczeniach swoistych przeciwciał IgE. Powtarzane są liczne anegdotyczne historie o dużych skupiskach alergenów na ćmach, świerszczach, pleśniach, zwierzętach domowych, gryzoniach i innych organizmach żywych. Jednakże, jedyne naukowe informacje zostały uzyskane w odniesieniu do alergenów podchodzących z roztoczy kurzu, sierści kota i karaluchów. Unikanie kontaktu z każdym z wymienionych alergenów wymaga wysiłku, a podejmowane czynności są odmienne.

Roztocza kurzu (1,7):

Dermatophagoides pteronyssinus

Ilość alergenów z roztocza kurzu w mieszkaniu jest ściśle związana ze wzrostem tych mikroskopijnych organizmów. Ich wzrost jest krytycznie zależny od wilgoci, ale wymaga też pożywienia (fragment złuszczonej skóry człowieka) oraz lokalizacji umożliwiających przebieg wzrostu lub założenie gniazd (dywany, pościel, meble z tapicerką i zasłony). Akumulacje alergenów roztocza przyjmując postać cząstek ich odchodów i właśnie w tej postaci alergeny unoszą się w powietrzu. Uwzględniając rozmiary tych cząstek, alergeny roztocza spadają gwałtownie po poruszeniu, stąd filtrowanie powietrza nie przynosi skutków w ograniczaniu narażenia na alergeny tego typu.

Kliknąć tutaj, aby obejrzeć film wideo prezentujący domowe roztocza kurzu..

Kontrola wilgotności. Strategie dotyczące kontroli wilgotności całkowicie zależą od położenia geograficznego danego budynku lub mieszkania. Na obszarach o suchym klimacie, zwyczajne otwieranie okien na jedną godzinę dziennie może być wystarczające dla utrzymania domu w stanie suchym. Jednakże w lokalizacjach na obszarach cieplejszych i o większej wilgotności powietrza, takich jak Floryda lub Georgia w USA, kontrola wilgotności jest prawie niemożliwa bez centralnego układu klimatyzacji powietrza. Ale nawet i wówczas trudne jest sprowadzenie wilgotności do takiego poziomu, który nie pozwala na rozwój roztoczy. Dla kontrastu, na wielu obszarach USA o mniejszej wilgotności, piwniczne odwilżacze plus klimatyzacja powietrza mogą być bardzo pomocne dla prawidłowej kontroli roztocza.

Ograniczanie "gniazd” roztoczy. Jeżeli wilgotność powietrza nie daje się kontrolować, usuwanie dywanów, zasłon i mebli z tapicerką jest skutecznym postępowaniem dla celów kontroli wytwarzania alergenów kurzu w mieszkaniu. Jakkolwiek wymienione powyżej działania są zalecane, sprawą istotną jest rozpoznanie prawdopodobnych, związanych z nimi wydatków, dlatego też należy je traktować jako cele średnio- i długoterminowe.

321;óżka i narzuty. Kontrola akumulacji alergenów roztoczy w pościeli jest możliwa poprzez regularne jej pranie, zarówno samej pościeli jak i w połączeniu z narzutami. Oblekanie materaców i poduszek w poszewki stanowi istotną metodę ochrony przed zanieczyszczeniem pościeli przez roztocza i alergeny, ale może też odgrywać ważną rolę w zapobieganiu przed infestacjami. Stało się to oczywiste w oparciu o wynik nieoczekiwanej obserwacji, że poduszki z pierza zawierają mniej roztocza i alergenów roztocza w porównaniu z poduszkami syntetycznymi. Szczegółowe badanie wykazało, że roztocza nie są w stanie przeniknąć przez drobno tkane poszewki, zakładane na poduszki z pierza. Zgodnie z tą obserwacją, poszewki z drobno tkanego materiału o rozmiarach porów około 6 μm są skuteczne zarówno w zapobieganiu kolonizacjom jak i przedostawaniu się alergenów (8).

Pranie. Regularne pranie jest skuteczną metodą kontroli alergenów z roztoczy. Jednakże w wilgotnym klimacie, roztocza przetrwają w chłodnym praniu i mogą rozwinąć się w kocach jak i w zasłonach, ubiorach lub płaszczach z dzianin. Unicestwienie roztoczy może być zrealizowane poprzez pranie w wysokich temperaturach (np. 60°C = 140°F). Jednakże stwarza to problem tam, gdzie temperatura prania w pralnicach jest określona temperaturą gorącej wody doprowadzanej z zewnątrz. Ponadto Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, aby temperatura doprowadzanej ciepłej wody nie przekraczała 130>°F (ok. 55°C) ze względu na niebezpieczeństwo poparzeń u dzieci. Z tego względu, wynikowa temperatura prania jest niższa od temperatury wymaganej do zabicia roztoczy. Alternatywą dla prania w gorącej wodzie jest suszenie pranej odzieży w suszarce przy maksymalnej temperaturze suszenia przez okres 20 minut lub dłużej.

Usuwanie różnych przedmiotów. Oprócz wyprowadzenia z sypialni oczywistych przedmiotów, takich jak tapicerowane krzesła, dywany i zasłony, zaleca się również usunięcie miękkich zabawek i zbędnej odzieży.

Koty

W przypadku pacjentów, wykazujących objawy i stany uczuleniowe w testach skórnych, priorytetowe jest przekonanie swojej rodziny o znalezieniu innego miejsca pobytu dla trzymanych w domu kotów lub psów. Czasami niemożliwe staje się przekonanie pacjenta lub jego rodziny do usunięcia z domu swojego czworonogiego ulubieńca. W takim przypadku, pomocne mogą się okazać niektóre z wymienionych poniżej zaleceń, jakkolwiek są one o wiele mniej skuteczne niż całkowite usunięcie zwierzęcia z domu.

Alergen kota, Fel d 1, znajduje się głównie na jego skórze i jest roznoszony w jej złuszczeniach i w sierści. Alergen Fel d 1 posiada dwie własności, bardzo istotne dla skuteczności jego unikania: po pierwsze, cząstki te są na tyle małe aerodynamicznie, że mogą się unosić w powietrzu przez wiele godzin, a po drugie, wykazują one własności “przylepne”. W wyniku tych właściwości, alergen kota jest nie tylko obecny w domach, w których koty rezydują, ale również można je spotkać w szkołach i budynkach użyteczności publicznej, a nawet w domach, w których kotów nie ma. To przypomina o pytaniu, na które nadal nie udzielono odpowiedzi, czy procedury unikania kontaktów z kotem powinny być zalecane
w przypadku uczulonych na koty pacjentów, którzy nie mają kota w domu.

W przypadku posiadania kota w domu (9). Zasadniczym środkiem zapobiegawczym jest ograniczenie miejsc zbierania się alergenów kota, takich jak dywany, sofy, zasłony i koce. Inne, podejmowane środki będą skuteczne tylko wtedy, kiedy wymienione powyżej skupiska alergenów zostaną całkowicie usunięte lub znacząco ograniczone.

Czyszczenie podciśnieniowe. Regularne czyszczenie podciśnieniowe jest czynnością zasadniczą dla ograniczania akumulacji alergenów. Jednakże należy przy tym pamiętać o stosowaniu odpowiednich filtracji w odkurzaczach, takich jak podwójne torby na kurz lub filtry HEPA na wylocie powietrza z odkurzacza.

Kąpanie kota (lub psa). Regularne kąpanie zwierząt zapewnia usuwanie dużych ilości alergenów, tj. 2-3 mg alergenu Fel d 1, ale musi być konsekwentnie powtarzane, być może nawet dwa razy w tygodniu. Kąpanie kotów jest możliwe wyłącznie dla kilku ras, ale jest zasadniczo wykonalne w przypadku psów.

Filtrowanie powietrza. Wyniki stosowania wysokowydajnych filtrów powietrza {HEPA} ilustrują złożoność unikania kontaktów z alergenem. Jeżeli ssawka wysokoprzepływowego odkurzacza z filtrem HEPA zostanie przyłożona do dywanu, na którym są alergeny kota, wówczas wzrasta ilość alergenu w powietrzu ponieważ przepływ powietrza przez dywan wyrzuca z niego więcej alergenów z niż odkurzacza jest w stanie usunąć. Ilość alergenu unoszącą się w powietrzu mierzy się w nanogramach (tj. 2-20, ng/m³), podczas gdy ilość alergenu kota w dywanie, na sofie, do 200 mg/g kurzu, może dochodzić do 10 mg na dużym dywanie. Tak więc, chociaż alergen kota, przeciwnie do alergenów roztocza, unosi się w powietrzu mieszkania bez podejmowania żadnych przeciwdziałań, to i tak ilość alergenu w powietrzu stanowi mniej niż 0,01% łącznej ilości znajdującego się w tym mieszkaniu alergenu.

Karaluchy (6,10)

Karaluchy są spotykane w wielu domach, a ich liczby mogą osiągać niezwykle wysokie wartości. Wzrostowi karaluchów sprzyja ciepło i obecność żywności. W domach jednorodzinnych, karaluchy stanowią zasadniczo problem wyłącznie na tych obszarach, gdzie temperatura powietrza jest na tyle wysoka, aby owady te mogły żyć i rozwijać się w warunkach zewnętrznych przez kilka miesięcy w roku. Dla kontrastu, jeżeli budynki są ogrzewane przez cały rok, np. bloki mieszkalne, szpitale lub pomieszczenia zoo, karaluchy mogą się w nich znaleźć niezależnie od obszaru geograficznego.

Sposób utrzymania domu w czystości ma wpływ na infestacje karaluchami, przyciąganych ludzkimi artykułami spożywczymi i odpadkami. Karaluchy są rzadziej spotykane w domach, w których przebywa kot ponieważ koty jedzą karaluchy. Nie wiadomo też, czy podobnej roli nie odgrywają myszy lub szczury. Istnieją trzy sposoby przeciwdziałania infestacji karaluchami: przynęty owadobójcze, uszczelnianie domu, aby zapobiec przedostawaniu się owadów do mieszkania oraz kontrola źródeł żywności. Znaczenie kompleksowego podejścia do zagadnienia zabezpieczeń przed kontaktem z alergenem zostało uwidocznione w pomyślnych wynikach najnowszej, kontrolowanej próby klinicznej, dotyczącej badania skuteczności unikania kontaktu z alergenem wśród dzieci z astmą mieszkających w miastach (11).

Środki owadobójcze. Na rynku oferowany jest szereg środków owadobójczych w aerozolu, mogących eliminować karaluchy, a przy tym możliwych do stosowania w zamieszkiwanych przez ludzi domach, ale zasadniczo są one mniej skuteczne i mniej akceptowane od przynęty. Przynęta może być umieszczana w pułapkach, powodujących zamykanie karaluchów w pudełkach z tworzywa. Pułapki te są umieszczane na szlakach przemieszczania się karaluchów. Są one również dostępne w postaci pasty, którą można umieszczać w niewielkich ilościach w wielu miejscach, gdzie karaluch mogą przebywać i się rozmnażać. Do szeregu skutecznych środków należy kwas borowy i hydromethylnon. Wymieniony związek chemiczny znacząco ograniczył infestację karaluchami w Nowym Jorku.

Ograniczanie dostępu Większość rodzin zamieszkujących duże budynki uważa lub zakłada, że skuteczne zapobieganie infestacji karaluchami jest po prostu niemożliwe. Jednakże, niektóre strategie tępienia owadów obejmują bardzo agresywne uszczelnianie pęknięć lub szczelin wokół rur i innych otworów, szczególnie w blokach mieszkalnych lub apartamentowcach, gdzie karaluchu mogą przechodzić z jednego mieszkania do innego.

Opakowanie żywności.Kontrolowany dostęp do żywności w kuchni i w całym domu stanowi znaczący element zapobiegania obecności karaluchów. Żywność powinna być trzymana pod zamknięciem lub przechowywana w lodówce. Odpadki żywnościowe nie powinny być przechowywane w domu, zaś brudne garnki lub patelnie nie powinny być pozostawiane bez umycia.

Czyszczenie.Do normalnie spotykanych śladów obecności karaluchów należą brązowe plamy po ich przejściu, ślina lub odchody. Mniej oczywiste są duże skupiska alergenów karaluchów, występujących czasami pomimo braku jakichkolwiek oznak infestacji tymi owadami. Środkiem zaradczym może się tu okazać agresywne “wiosenne” sprzątanie i czyszczenie, które może ograniczyć liczbę alergenów w domu.

Wnioski

Unikanie kontaktów z alergenami pozostaje pierwotnym punktem końcowym dla leczenia alergii. Różne są metody, zalecane w odniesieniu do każdego z omówionych powyżej, trzech głównych źródeł alergenów. Informacje dotyczące skuteczności unikania kontaktu z alergenami adresowane są wyłącznie do pacjentów z alergią. Nie mniej z mieszkaniem wiąże się szereg elementów i cech, właściwe podejście do których pozwoli skutecznie ograniczyć ryzyko narażenia na kontakt z alergenem. Można tu wymienić ograniczanie liczby przedmiotów, takich jak dywany, sofy i zasłony, mogących gromadzić całe skupiska alergenów. Kolejnym warunkiem jest utrzymanie mieszkania w stanie suchym, aby nie dopuścić do wzrostu pleśni i rozmnażania się drobnoustrojów, jak i kontrolować obecność roztoczy kurzu. Ostatni warunek to regularne czyszczenie powierzchni, usuwające cząsteczki kurzu, które mogą zostać uniesione w powietrze. Filtry powietrza w pomieszczeniu mogą być pomocne, ale tylko przy właściwym zapanowaniu nad źródłami alergenów. Alergeny zewnętrzne, takie jak pyłki roślin i pleśnie, spotyka się również we wnętrzach mieszkań. Wentylator nawiewny, tłoczący powietrze z zewnątrz do pomieszczenia, może dramatycznie zwiększyć ilość alergenów zewnętrznych w mieszkaniu.

Głównym elementem poradnictwa w zakresie skuteczności unikania kontaktu z alergenami jest przekonanie pacjentów do przestrzegania określonych zachowań i stosowania się do określonych zaleceń, dotyczących eliminowania narażenia na kontakt z alergenami. Wizyta specjalisty w domu jest bardzo skutecznym postępowaniem nie tylko dlatego, że w jej trakcie można udzielić wielu praktycznych porad, ale również dlatego, że w warunkach domowych można najskuteczniej przekonać pacjenta do wdrożenia zalecanych zmian. Podstawą są szczegółowe objaśnienia ustne, podparte drukowanymi instrukcjami. Użyteczne mogą się również okazać pomoce audiowizualne. Zapobieganie kontaktów z alergenami stanowi pierwszy krok w logistyce terapii chorób alergicznych. I chociaż jest to czasochłonne i wymaga sporo wysiłku, uzyskiwane korzyści są oczywiste, a przy tym pacjent(ka) docenia zarówno uzyskiwane wyniki jak i nabytą wiedzę.

 

Arkusze porad unikania alergenów

przedrukowane za zgodą Wydawnictwa Karger: Wskazówki, dotyczące zapobiegania alergii i astmy alergicznej, wydane przez Światową Organizację Alergii. Wersja skrócona. Johansson SGO, Haahtela T, i wsp. Int Arch Allergy Immunol 2004; 135:83-92) oraz Hogrefe i Huber: Wskazówki, dotyczące zapobiegania alergii i astmy alergicznej wydane przez Światową Organizację Alergii. Co Johansson SGO, Haahtela T, i wsp. Allergy Clin Immunol Int – J World Allergy Org 2004; 16:176-185)

Ograniczenie alergenów roztoczy kurzu domowego

Ma na celu zmniejszenie ilości alergenów z roztoczy w warunkach domowych.

Główne strategie (siła zaleceń A wg WHO)

• Regularne pranie pościeli (co 1-2 tygodnie), jeżeli to możliwe w temperaturze 55-60°C dla unicestwienia roztoczy (pranie w zimnej wodzie usuwa 90% alergenów z roztoczy; pranie w temperaturze 55-60°
• Pranie poduszek i jaśków w gorącej wodzie (55-60^° oraz oblekanie poduszek
  i materaców w poszewki o rozmiarach porów 6 μm lub mniej.
• Odpowiednie wietrzenie mieszkań dla zmniejszenia wilgotności; celem jest zmniejszenie wilgotności względnej zewnętrzu mieszkań do poziomu poniżej 50% oraz unikanie warunków generowania wilgoci w mieszkaniu.

Dodatkowe strategie

• Stosowanie dobrej jakości odkurzaczy (jeżeli to możliwe, jeden z nich powinien być wyposażony w filtr HEPA).
• Stosowanie wilgotnych ściereczek do odkurzania i wycierania powierzchni
• Zamiana wykładzin i dywanów na linoleum lub panele podłogowe, które można czyścić i przecierać.
• Usunięcie / ograniczenie liczby firanek i miękkich mebli w sypialniach.
• Zamiana pokryć krzeseł z materiałowych na skórzane bądź winylowe.
• Usunięcie miękkich zabawek z sypialni; pranie ich w temperaturze 55-60°C lub wymrażanie (w zamrażarce kuchennej).
• Ekspozycja materaców, dywaników i dywanów na działanie promieni słonecznych (na dłużej niż 3 godziny) zabija roztocza i może być stosowana w niektórych rejonach.<

Unikanie pyłków roślin

Mechaniczne bariery dla kontaktów z pyłkami

• Zamykać okna mieszkań w szczytowych sezonach pylenia.
• Zakładać okulary lub okulary słoneczne, aby zapobiegać przedostawaniu się pyłków do oczu.
• Rozważyć możliwość zakładania maski na nos i usta, aby zapobiec wdychaniu pyłków w szczytowych okresach pylenia.
• Tam gdzie jest to możliwe, stosować klimatyzację powietrza.
• Zainstalować samochodowe filtry pyłków, tam gdzie jest to możliwe.

Unikanie alergenów zwierzęcych

Ogranicza ilości alergenów zwierzęcych we wnętrzach mieszkań.

• Jeżeli to możliwe, należy znaleźć kotu lub psu nowy dom i nie sprowadzać kolejnych zwierząt do mieszkania. Natomiast, jeżeli zwierzę nie zostanie usunięte z domu, mogą być pomocne wymienione poniżej środki zaradcze:
  1. wykluczyć obecność zwierząt w sypialni oraz utrzymywać je w maksymalnym stopniu poza domem,
  2. regularnie odkurzać podciśnieniowo dywany, materace i tapicerki,
  3. zmieniać ubrania przed wyjściem do szkoły/pracy w przypadku jakiegokolwiek kontaktu ze zwierzęciem (na przykład, koniem, kotem, psem).

Unikanie alergenów karaluchów

Usuwanie karaluchów, eliminowanie miejsc i warunków, w których mogą żyć i rozwijać się, usuwanie alergenów.

• Tępić karaluchy za pomocą właściwej przynęty owadobójczej.
• Uszczelniać pęknięcia w podłodze i sufitach.
• Zamykać wszelkie artykuły spożywcze.
• Nie składować odpadków w domu.
• Zmywać podłogi wodą z detergentem dla usunięcia alergenów.

Unikanie alergenów pleśni

Zapobiega rozwojowi pleśni oraz unoszeniu się zarodników pleśni w powietrzu w czasie jej usuwania.

W pomieszczeniach:

• Stosować odwilżacze w pomieszczeniach, jeżeli wilgotność względna we wnętrzach utrzymuje się na wysokim poziomie (powyżej 50%).
• Zapewniać właściwe funkcjonowanie i konserwację układów ogrzewania, wentylacji lub klimatyzacji.
• Stosować 5-procentowy roztwór amoniaku do usuwania pleśni z łazienek i innych zanieczyszczonych ich obecnością powierzchni.
• Zastępować wykładziny panelami podłogowymi, a tapety powłokami malarskimi.
• Usuwać i natychmiast naprawiać wszelkie wycieki wodne we wnętrzach pomieszczeń

Literatura

1. Platts-Mills TAE, Vervloet D. Thomas WR, Aalberse RC, Chapman MD, Co-chairmen. Indoor allergens and asthma. Third International Workshop. J Allergy Clin Immunol. 1997; 100(suppl):S1-24.

2. Platts-Mills TAE. Allergen avoidance. J Allergy Clin Immunol. 2004 Mar; 113(3); 389-90.

3. Platts-Mills TA, Tovey ER, Mitchell EB, et al. Reduction of bronchial hyperactivity during prolonged allergen avoidance. Lancet 1982;2:675-8.

4. Woodcock A, Forster L, Matthews E, et al. Control of exposure to mite allergen and allergen-impermeable bed covers for adults with asthma. N Engl J Med 2003;349:225-36.

5. Terreehorst I, Hak E, Oosting AJ, et al. Evaluation of impermeable covers for bedding in patients with allergic rhinitis. N Engl J Med 2003;349:237-46.

6. Carter MC, Perzanowski MS, Raymond A, Platts-Mills TA. Home intervention in the treatment of asthma among inner-city children. J Allergy Clin Immunol. 2001 Nov;105(5);732-7.

7. Platts-Mills TAE, Vaughan JW, Carter MC, Woodfolk JA. The role of intervention in established allergy: avoidance of indoor allergens in the treatment of chronic allergic disease. J Allergy Clin Immunol 2000;106:787-803.

8. Vaughan JW, McLaughlin TE, Perzanowski MS, Platts-Mills TA. Evaluation of materials used for bedding encasement: effect of pore size in blocking cat and dust mite allergen. J Allergy Clin Immunol. 1999 Feb;103(2 Pt 1):227-31.

9. de Blay R, Charpman MD, Platts-Mills TA. Airborne cat allergen (Fel d I). Environmental control with the cat in situ. Am Rev Respir Dis. 1991 Jun; 143(6):1334-9.

10. Eggleston PA. Cockroach allergen abatement in inner-city homes. Ann Allergy Asthma Immunol. 2003 Dec;91(6):512-4. No abstract available. PMID: 14524390 [PubMed-indexed for Medline]

11. Morgan WJ, Crain EF, Gruchalla RS, et al. Results of a home-based environmental intervention among urban children with asthma. New Engl. J. Med. 2004;351:1068-1080.